In gesprek met stagiair Jolien Steurs. Waarom blijf je op de ene plek spontaan even staan, terwijl je een andere plek zonder nadenken voorbijloopt? Wat maakt dat mensen elkaar daar wel, of net niet, ontmoeten?
Voor Jolien Steurs zijn dat geen vrijblijvende vragen. Als stagiair bij Avansa Rivierenland verdiept ze zich de komende maanden in publieke ruimte als plek van ontmoeting, verbinding en samenleven.
Van studie naar praktijk
Jolien studeert Sociaal-Cultureel Werk en was op zoek naar een stageplek waar ze echt iets kan betekenen.
“Toen ik zag dat publieke ruimte een thema is bij Avansa, voelde dat meteen juist. Het is iets waar ik zelf sterk mee bezig ben.”
Tijdens haar stage ontwikkelt ze een vormingstraject voor haar collega’s.
“Het wordt een traject van drie dagen waarin we samen verkennen wat publieke ruimte kan betekenen in onze projecten. Het doel is dat collega’s er bewuster mee aan de slag gaan: nu en in de toekomst.”
Meer dan een plek
Voor Jolien gaat publieke ruimte over veel meer dan de fysieke inrichting.
“Het gaat over wat er tussen mensen gebeurt. Wie voelt zich welkom? Wie niet? Wie neemt ruimte in, en wie wordt weggeduwd? Dat zijn vragen die we ons te weinig stellen.”
Die gevoeligheid groeit ook uit haar eigen ervaringen.
“Het pleintje in mijn buurt is voor mij een plek waar alles samenkomt. Mensen passeren er, maar blijven ook hangen. Kinderen spelen, buren praten, iemand leest een boek op een bankje. Dat zijn kleine, maar betekenisvolle momenten.”
Tussen ontmoeting en afstand
Tegelijk ziet ze hoe die spontane ontmoeting niet vanzelfsprekend is.
“Publieke ruimte is vaak een doorgangsplek geworden. Mensen zijn onderweg, met hun smartphone, in hun eigen wereld. We lijken elkaar daar steeds minder echt te ontmoeten.”
Net daarom ziet Jolien publieke ruimte als een belangrijke hefboom.
“Als we er bewust mee omgaan, kan het opnieuw een plek worden waar verbinding ontstaat. Waar je anderen ontmoet, maar ook gewoon even kan zijn.”
Een uitnodiging tot anders kijken
Met haar vormingstraject wil ze collega’s vooral laten ervaren wat publieke ruimte kan betekenen.
“Niet alleen begrijpen, maar écht voelen. Zien wat het doet wanneer een plek uitnodigt tot ontmoeting. En hoe je dat kan meenemen in projecten.”
Haar hoop is helder: “Dat publieke ruimte niet iets vrijblijvends blijft, maar een bewuste keuze wordt. Als een manier om mensen samen te brengen en ruimte te maken voor verbinding.”